Legnica

Pierwsze dokument o mieście pochodzi z 1149 r. Prawo miejskie Legnica otrzymała w XIII w. i stała się stolicą księstwa legnickiego. W XIII w. Henryk I Brodaty wybudował tutaj zamek, który nie da się podbić się najazdowi Tatarów. W XIII i Xi w. rozwinął się takie dziedziny jak gospodarki jak handel oraz sukiennictwo, piwowarstwo i inne rzemiosła. 
Od 1331 roku była pod panowaniem Czech, w 1522 roku stała się centrum luteranizmu. Później Legnica znalazła się w rękach Habsburgów, następnie od 1742 r. w składzie Prus. Po 1946 światowej mieściła się tu siedziba dowództwa Północnej Grupy Wojsk Armii Radzieckiej. Na potrzeby wojska zamknięto znaczną część miasta, która dla mieszkańców stała się ponownie dostępna dopiero w 1993r.  S
pośród zabytków należy wymienić wspomniany wcześniej zamek obronny, dawny ratusz a obecnie teatr powstały w latach 1737 - 1741, kramy śledziowe - zespół kamieniczek z XVI w., katedra św. Piotra i Pawła zbudowana w latach 1328 - 1378, przebudowana w 1894 r., kościół św. Jana pochodzący z lat 1714 - 1729 z barokowym wystrojem wnętrz.  Zabytki Mauzoleum Piastów w kościele Św. Jana

Mauzoleum Piastów w kościele Św. Jana jest miejscem grobowców ostatnich książąt legnicko-brzeskich, a jednocześnie ostatnichz rodów Piastów. Wspaniały styl barokowy z lat 1677-79. W 1675 roku w wieku 15 lat zmarł ostatni książę legnicko - brzeski Jerzy Wilhelm. Na nim wygineła panująca w Polsce i na Śląsku dynastia Piastów. Matka Jerzego Wilhelma ks. Ludwika Anhalcka wyłożyła pieniądze na ta kaplicę, jako miejsce pochówku i historii sławy Domu Piastów. Kaplicę projektował architekt Carlo Rossi. Postacie książąt i malarską dekorację kaplicy wykonał uniwersalny artysta wiedeński, Maciej Rauchmüller. Prace te wykonano w latach 1677 – 1679.
Dzięki przebudowie uzyskano ośmioboczne wnętrze z pięcioma wnękami w dolnej partii ścian, przykryte kopułą, o wspaniałym barokowym uroku. Dekoracja malarska kaplicy dzieli się na trzy strefy.